Występowanie: w stanie dzikim we wsch. Chinach, uprawiany w całej wsch. Azji, Ameryce Płn., w Nowej Zelandii, w Europie, także w Polsce

Surowiec: liście miłorzębu

Podstawowe substancje czynne: laktony diterpenowe (ginkolidy A, B, C, J i M); laktony seskwiterpenowe (bilobalid A, elemol i eudesmol); monoterpeny (p?cymen, jonon); steroidy (beta?sitosterol, stigmasterol); flawonoidy pochodne kwercetyny, kemferolu i izoramnetyny oraz charakterystyczne biflawonoidy: amnetoflawon, bilbetyna i ginkgetyna; pochodne katechiny, proantocyjanidyny; kwasy tłuszczowe (w liściach i nasionach); lipidy; kwasy alifatyczne i hydroksykwasy (m.in. ginnol) oraz ginol, ginon i kwas ginkgolowy

Działanie: Miłorząb japoński jest obecnie przedmiotem zainteresowania wielu farmaceutów i lekarzy reprezentujących różne gałęzie medycyny. W jego liściach wykryto obecność licznych, unikatowych substancji czynnych, z których każda działa na organizm w inny sposób. Nic więc dziwnego, że zakres działania leczniczego miłorzębu japońskiego jest tak szeroki. Flawonoidy to największa grupa związków chemicznych, zawartych w liściach. Dzięki swym silnym właściwościom oksydoredukcyjnym - już w małych dawkach przerywają reakcje łańcuchowe zapoczątkowane przez wolne rodniki tlenowe. W efekcie wspomagają mechanizmy obronne organizmu w walce ze współczesnymi chorobami cywilizacyjnymi. Zespół terpenów miłorzębu - szczególnie ginkolid B - skutecznie hamuje działanie czynnika aktywującego płytki (PAF), który bierze udział w takich procesach patologicznych, jak reakcje alergiczne, procesy zapalne czy odrzucenie przeszczepów. Ponadto PAF jest czynnikiem silnie uwalniającym wolne rodniki, bezpośrednio kurczy mięśnie gładkie, zwiększa agregację płytek krwi oraz nasila przepuszczalność naczyń krwionośnych. Na szczęście miłorząb, blokując receptory PAF, skutecznie zapobiega tym niekorzystnym procesom. Ginkgo biloba często nazywany jest roślinnym eliksirem młodości, ponieważ pozwala dłużej zachować sprawność umysłową i fizyczną, zwłaszcza w okresach zwiększonego obciążenia organizmu. Jego związki czynne wykazują właściwości chroniące system nerwowy, tzn. spowalniają postępującą degenerację tkanki nerwowej, związaną nieodłącznie z procesem starzenia się organizmu. Taka pomoc natury jest bezcenna zwłaszcza dla tych osób, które skarżą się na szum w uszach, zawroty głowy, zaburzenia równowagi, osłabienie pamięci czy zmienność nastrojów. Na szczególną uwagę zasługuje jego działanie przeciwobrzękowe zarówno pochodzenia naczyniowego, jak i cytotoksycznego (np. po radioterapii). Wykazano również korzystne właściwości ochronne na trwałość osłonek mielinowych włókien nerwowych. Coraz więcej badań naukowych potwierdza, że miłorząb japoński reguluje wydzielanie niektórych hormonów, mających zasadniczy wpływ na prawidłowy metabolizm. W efekcie sprawia, że komórki organizmu lepiej wykorzystują tlen i glukozę do przemian metabolicznych. Wyciągi z jego liści cieszą się dużą popularnością także w kosmetyce. Jest to coraz powszechniej stosowany surowiec do pielęgnacji skóry wrażliwej, z tendencją do pękania naczyń włosowatych.

Przeciwwskazania: Preparaty zawierające miłorząb japoński są dobrze tolerowane, jednak stosowanie zbyt wysokich dawek przez dłuższy okres czasu może wywołać objawy uboczne (stany zapalne skóry, niepokój, bezsenność, biegunkę i wymioty). Osoby z zaburzeniami krzepliwości krwi lub przyjmujące leki zmniejszające agregację płytek (np. aspirynę) powinny zachować szczególną ostrożność.

Preparaty zawierające miłorząb japoński: MegaProtect 4 Life, Protect 4 Life, Senior Formula

Źródło: "CF News", listopad 2002